mevlana´nın çağrısına kulak verdim
hiç durmadan aşka koştum
benliÄŸimi aÅŸk yoluna serdim
aşk için nice yollar aştım
canı söküp bedenden sana getirdim
’sen’de benliğimi yitirdim
ben artık ‘sen’ oldum
ben artık aşkı buldum

yunus´un sevgisi var canımda
aşk yolunda engelleri aştım
aşk dolaşır hücre hücre kanımda
sevdikçe coştum köpürdüm ve taştım
kini, nefreti kaf dağına götürdüm
’sen’de benliğimi yitirdim
ben artık ‘sen’ oldum
ben artık aşkı buldum

nesimi gibi aşk yolunda yüzülsün derim
bedenim harap olur da, gönlüm yine gül bahçesi
aşkı alnıma celi harflerle yazar kaderim
ay parıltısından füzun aşkın çehresi
’sen’ deryasında ben gemisini batırdım
’sen’de benliğimi yitirdim
ben artık ‘sen’ oldum
ben artık aşkı buldum

yesevi´den dünyayı gördüm
aşkın manası: ‘sen’
dede korkut´tan yol sordum
aşkı öğrendim artık ben
gide gide yolları bitirdim
’sen’de benliğimi yitirdim
ben artık ‘sen’ oldum
ben artık aşkı buldum

hacı bektaş´ın dergahına uğradım
beni karşılayan ‘sen’din
anladım maşuk imiş ezelden adım
’sen’ aşksın, aşk senin kendin
bir dem aşkın yanında oturdum
’sen’de benliğimi yitirdim
ben artık ‘sen’ oldum
ben artık aşkı buldum

pir sultan´ı darağacında gördüm
boynumda yağlı ilmek, dedi
suçun nedir diye sordum
suçum; aşkı bulmak dedi
ben beni mezara yatırdım
’sen’de benliğimi yitirdim
ben artık ‘sen’ oldum
ben artık aşkı buldum

Halil Efe Kocaman