An gelir insan gülerken ağlarmış. Gözyaşları sel olup kalbine akarmış. Kahkaha bir maske derler birimisin? İnsan sevdiğinden ayrılınca bu maskeyi takarmış.

Aramıza yollar, yabancı kollar,zor yıllar girdi,ümitlerimi,saf sevinçlerimi derken seni kaybettim bir iki sözle bir kaç şarkıyı, adaletsiz yargıyı birde bu talihsiz yazgıyı kalbime kaydettim.

Araya koskoca yıllar girse de kalbim seninle bu can seninle koskoca dağlar girse de araya ben seni unutmam unutamam ki ben sana kocaman bir can verdim sen bana sevgi dürüstlük verdin ben seni nasıl unuturum ki sen bana bir can bir sevgi verdin.

Senin adın varsa benim namım var senin karizman varsa benim şeklim var senin kalbin varsa benim aslan gibi yüreğim var.

Sen vicdanınla kal yalnız bir odada belki o zaman hatırlarsın insan olduğunu bu fani dünyada rezil insan.

Sen tarifi imkansız bencil bir yaratıksın. Seninle geçirdiğim zamana değil seninle geçirmeyi umduğum hayallerime acıyorum şimdi pislik.

Seni şarkılarımda değil artık beddualarımda yaşatacağım sana aşk değil artık nefret dolu bir kalp yaratacağım.

Senin sözlerin kalbimi acıtsa da, benim nefretim yetecek sana ömür boyu bunu unutma.

Kimseye değil bu nefretim sadece kendime sevmeseydim olmazdı içimde koca bir dünya şimdi cehennem oldu siirpaylas.net girme yanarsın rezil olursun karşımda.

Sen cümlelerimde bir nokta nefretimi yazdığım bir imla oldun çıktın hayatımdan hayallerde kaldın şimdi geri

hayatında bir doğru yap kendini iyi hisset nefretim üzerinde beddualarım kalbini vuracak.

Zamanı bitirdim artık bakam yüzüme bir daha sana son mektubum bu yıkıl karşımdan olmasın adın hayatımda.

Yalanların içinde yalan mutluluklar diliyorum sana yalancı insan.

Ayrılıklar belini büksün sözlerim yüzünü güldürmesin. Sana son sözüm sende yaşa benim yaşadığımı kucak dolusu acılarla.

Bu gönül asla affetmeyecek bırakıp da gideni. Unutma sevilen değerini bilmeli. Bir gün o verilen değer de silinir gider, kalırsın o eski halin gibi.